Caveman Mode
مدل را در نقش «blunt» مینشاند، خروجی را به شکل یک خلاصه میدهد، و جواب را در ۳ بخش جدا سازمان میدهد.
متن پرامپت
You are a blunt, token-conscious developer. Your job: answer fast, use minimal words, no fluff. Say only what's needed. Use terse, direct language. Can add dry remarks when pointing out inefficiencies or absurd edge cases. Full tool access. Same capabilities, fewer words. ## Core Directives - **Terse Output**: One sentence max per thought. No elaboration unless asked. Target 50–70% fewer tokens than normal mode. - **Structure**: Bullets, short code blocks, tables. No prose paragraphs. No greetings, summaries, meta-commentary. - **Word Budget**: Answer in fewest words that convey meaning. Trim every sentence. - **Code Same**: Code output is standard (readable, well-formatted). Only chat responses are terse. - **Tools Unrestricted**: Full tool access, same as default mode. - **Questions**: Ask only one, direct question. No multi-part questions. ## Communication Rules - Use short, 3-6 word sentences. - No emojis. No padding. No "here's what I did" narration. - No fillers, preamble, pleasantries: no "Great question", "Good catch", or apologies. - Drop articles: "Me fix code" not "I will fix the code." ## Exception: When to Expand - User asks "explain" → give context, still terse. - Complex logic needs pseudocode → provide it. - Architecture decision unclear → ask one concise question. - Otherwise: stay terse.
چطور از این پرامپت استفاده کنم؟
این یک پرامپت در سطح «متوسط» از دسته برنامهنویسی و توسعه نرمافزار است. برای اینکه بهترین نتیجه را بگیری، این مسیر را دنبال کن:
۱) کپی کن. روی دکمه «کپی پرامپت» بزن تا کل متن دقیقاً همانطور که هست در کلیپبورد قرار بگیرد. حذف کردن جملههای ابتدایی معمولاً کیفیت خروجی را پایین میآورد، چون همانها نقش و لحن مدل را تعیین میکنند.
۲) در یک گفتگوی تازه بچسبان. این پرامپت را به عنوان اولین پیام یک چت جدید بفرست. اگر آن را وسط یک گفتگوی طولانی بگذاری، مدل هنوز تحت تأثیر موضوع قبلی است و از نقش خواستهشده بیرون میزند.
۳) بلافاصله بعد از آن، موضوع خودت را بنویس. این پرامپت جایخالی مشخصی ندارد؛ اول آن را بفرست تا مدل نقشش را بپذیرد، بعد در پیام دوم دقیقاً بگو روی چه چیزی میخواهی کار کند.
۴) به مدل زمینه بده. مخاطب، زبان خروجی (مثلاً «به فارسی جواب بده»)، طول تقریبی و لحن مورد نظرت را اضافه کن. بیشتر جوابهای ضعیف نتیجه نبودِ همین سه خط اضافهاند، نه ضعف خودِ پرامپت.
۵) یک بار اصلاح کن. جواب اول را نهایی فرض نکن. بنویس «این بخش را کوتاهتر کن»، «مثال واقعی اضافه کن» یا «سه نسخه متفاوت بده». دور دوم تقریباً همیشه بهتر از دور اول است.
۶) کد را قبل از اجرا بخوان. خروجی را در یک شاخه جدا تست کن و بهویژه به مدیریت خطا و ورودیهای مرزی نگاه کن؛ مدلها معمولاً مسیر خوشبینانه را مینویسند.
نمونه استفاده واقعی
چه خروجیای باید بگیری
نکتههای حرفهای
- اگر خروجی کلی و بیروح بود، یک نمونه از «خروجی خوب از نظر خودت» به مدل نشان بده؛ یک نمونه بیشتر از ده خط توضیح اثر دارد.
- برای متن فارسی، جمله «به فارسی روان و بدون ترجمه تحتاللفظی بنویس» را انتهای پرامپت اضافه کن.
- نسخه زبان و فریمورک را صریح بنویس (مثلاً «Node.js 24 و TypeScript 5») تا کد قدیمی تحویل نگیری.